Θα ξεκινήσουμε πολύ απλά, με 2 καταφάσεις/θεμελιώδεις διαπιστώσεις και στη συνέχεια θα δούμε αποτελέσματα. Λοιπόν, έτοιμοι;

  1. Κάτι για να είναι ακριβό, θα πρέπει να προσδιοριστεί. Τι εννοώ με αυτό. Η κατάφαση "Αυτό είναι ακριβό." δεν στέκει μόνη της. Δηλαδή, για να πω ότι το αντικείμενο Α είναι ακριβό θα πρέπει να υπάρχει ένα αντικείμενο Β το οποίο θα είναι το φθηνότερο.
  2. Κάτι μπορεί να είναι ακριβό, αλλά ως προς τα χρήματα που έχει το Α άτομο. Εάν το Β άτομο έχει αρκετά χρήματα που το αντικείμενο δεν είναι πια ακριβό.

Πόρισμα 1: Άρα για να ορίσεις κάτι ως ακριβό θα πρέπει να ισχύει ένα από τα 3: Ή δεν έχεις χρήματα να το αγοράσεις ή υπάρχει εναλλακτικό προϊόν στην ίδια τιμή ή ο έμπορους πουλάει ακριβότερα σε σχέση με τα υπόλοιπα καταστήματα με το ίδιο προϊόν.


Στην Ανέλιξη μας αρέσουν τα πειράματα. Εφαρμόσαμε, λοιπόν το εξής πείραμα για να διαπιστώσουμε εάν η επιλογή ενός αντικειμένου εξαρτάται από το πόρισμα 1. Παρατηρήσαμε ότι το καταναλωτικό κοινό κάνει έρευνα αγοράς στα ακριβότερα προϊόντα με τον ίδιο τρόπο που κάνει και στα πιο οικονομικά.

Συγκεκριμένα σε κάθε σελίδα προϊόντος τα πρώτα 4 σχετικά προϊόντα που εμφανίζονταν ήταν τουλάχιστον 10% πιο ακριβά από το παρόν προϊόν.

Παρατηρήθηκε ότι από αυτούς επέλεξαν να αγοράσουν ένα προϊόν και είδαν τουλάχιστον συσχετιζόμενα προϊόντα το 80% κατέφυγε σε μια μέση επιλογή τιμής.

Σε απλά μαθηματικά. Έστω, ότι θέλω ότι ενδιαφέρομαι για το προϊόν Α1(10€) και βλέπω στην ίδια σελίδα τα παραπλήσια προϊόντα Α2 (11€), Α3 (20€), Α4 (35€), Α5 (40€). Φαίνεται, ότι οι περισσότεροι καταναλωτές θα επιλέξουν τα προϊόντα Α3, Α4.

Άρα οι καταναλωτές που ήθελαν να αγοράσουν το προϊόν, αλλά δεν είχαν χρήματα αγόρασαν τα προιόντα Α1,Α2, εκείνοι που ήθελαν το πιο ακριβό επέλεξαν το Α5, ενώ εκείνοι που έψαξαν λίγο παραπάνω κατέληξαν στην επιλογή των προϊόντων Α3, Α4.